نتایج پژوهشی جهانی: زنان در تمام نواحی بدن بیشتر از مردان درد می‌کشند

پژوهش روی داده‌های بیش از ۶ میلیون نفر در ۱۱۸ کشور نشان می‌دهد زنان در تمام ۱۱ ناحیه‌ی بررسی‌شده در بدن، نسبت به مردان درد بیشتری را احساس می‌کنند.

درد برای همه آشناست، اما ظاهراً سهم زنان از این تجربه بیشتر از مردان است. بررسی داده‌های بیش از ۶ میلیون نفر از ۱۱۸ کشور نشان می‌دهد زنان در تمام نواحی بدن که در پژوهشی جهانی بررسی شده‌اند، درد بیشتری می‌کشند؛ این تفاوت بار دیگر مسئله‌ی نادیده‌گرفتن درد زنان و درمان ناکافی را به مرکز توجه آورده است.

به‌گزارش گاردین، پژوهشگران داده‌های مربوط به درد را از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۵ بررسی کردند. شرکت‌کنندگان از ۵ ساله‌ها تا بیش از ۱۰۰ سالگی را شامل می‌شدند. هدف مطالعه، بررسی چگونگی توزیع درد در نقاط مختلف جهان و در طول زندگی انسان بود. این تلاش گسترده در راستای یکسان‌سازی داده‌های مربوط به همه‌گیرشناسی درد انجام شد.

در پژوهش، درد گزارش‌شده در ۱۱ ناحیه‌ی بدن بررسی شد: سر، صورت، گردن یا شانه، پا یا مچ پا، دست یا مچ دست، آرنج، قفسه سینه، کمر، شکم، لگن و زانو. نتیجه در تمام نواحی یکسان بود: زنان بیشتر از مردان درد داشتند. تفاوت در سردرد و شکم به‌ویژه چشمگیر بود.

درد همچنین در طول زندگی الگوی ثابتی ندارد. داده‌ها نشان دادند که در زنان و مردان، افزایش درد تا پیش از ۵۵سالگی شیب تندتری دارد و در ۷۵سالگی یا سنین بالاتر به اوج می‌رسد. درد کمر، لگن و زانو نیز با افزایش سن بیشتر می‌شود. به گفته‌ی پژوهشگران، این الگو نشان می‌دهد بخش قابل‌توجهی از بار درد در طول عمر، در سال‌های بزرگسالی و دوران اشتغال شکل می‌گیرد.

حدود ۴۰ درصد از شرکت‌کنندگان درد کمر را گزارش کردند؛ در مقابل، درد صورت با شیوع ۲ درصد، کم‌شیوع‌ترین نوع درد در میان موارد بررسی‌شده بود.

بااین‌حال، همه‌ی دردها از یک الگو پیروی نمی‌کنند. سردرد، درد شکم و درد صورت در سنین پایین‌تر به اوج می‌رسند و سپس کاهش پیدا می‌کنند؛ اما دردهای اسکلتی‌عضلانی عموماً با افزایش سن بیشتر می‌شوند. درد گردن، شانه و آرنج معمولاً در میانسالی به اوج می‌رسد و پس از آن کاهش می‌یابد، درحالی‌که درد کمر، لگن و زانو در طول زندگی روندی افزایشی دارد. پژوهشگران این تفاوت را با نقش تجمعی فشارهای مکانیکی و فرایندهای تخریبی در نواحی تحمل‌کننده وزن بدن مرتبط دانستند.

دردهای شدید نیز حدود ۵۰سالگی به اوج می‌رسند، درحالی‌که بیشترین میزان درد منتشرشده در بدن، یعنی دردی که چندین ناحیه را درگیر می‌کند، حدود ۷۰سالگی مشاهده می‌شود.

نویسندگان مطالعه در توضیح الگوها نوشته‌اند که اگرچه احتمال تجربه‌ی درد با افزایش سن به‌طور پیوسته بیشتر می‌شود، شدیدترین و ناتوان‌کننده‌ترین انواع درد مسیری متفاوت دارند: شدت درد از سنین پایین‌تر افزایش می‌یابد، در میانسالی تا اواخر بزرگسالی به اوج می‌رسد و سپس کاهش پیدا می‌کند.

پژوهشگران برآورد کردند ۱۸٫۳ درصد از بار جهانی درد به سیگار، چاقی و درآمد پایین خانوار نسبت داده می‌شود

محل زندگی نیز با میزان درد گزارش‌شده ارتباط داشت. افرادی ساکن در مناطقی با شاخص توسعه انسانی پایین‌تر، در سنین بالاتر به‌مراتب بیشتر دردهای بدنی را گزارش می‌کردند. شیوع کمردرد در سنین بالاتر در این مناطق نیز تقریباً دو برابر بود. پژوهشگران همچنین برآورد کردند که ۱۸٫۳ درصد از بار جهانی درد به سیگار، چاقی و درآمد پایین خانوار نسبت داده می‌شود.

در اقیانوسیه، ۶٫۶ درصد از بار درد به سیگار نسبت داده شد؛ این رقم در آفریقای پایین صحرا ۲٫۵ درصد و در اروپای شرقی ۸٫۵ درصد بود. سهم چاقی از بار درد نیز در آسیای مرکزی و جنوبی ۲٫۷ درصد، در اقیانوسیه ۱۱٫۲ درصد و در آمریکای شمالی ۱۴٫۶ درصد برآورد شد. سهم درآمد پایین خانوار نیز در برآورد جهانی ۸ درصد بود؛ این رقم در آفریقای پایین صحرا به ۶٫۶ درصد و در اروپای شرقی به ۸٫۶ درصد می‌رسید.

یکی از دلایل بررسی درد گزارش‌شده از سوی افراد، محدودیت آمار مبتنی بر تشخیص‌های پزشکی است. به‌ گفته‌ی پژوهشگران، این آمار ممکن است افرادی را که دسترسی محدودی به خدمات درمانی دارند، نادیده بگیرد. بررسی تجربه مستقیم افراد از درد می‌تواند مبنایی برای پایش و پیشگیری عادلانه‌تر فراهم کند.

البته، پژوهش محدودیت‌هایی نیز داشت. روش‌های سنجش درد در مجموعه‌داده‌های مختلف یکسان نبود و پوشش اطلاعات در مناطق گوناگون و در میان کم‌سن‌ترین و مسن‌ترین گروه‌های سنی تفاوت داشت. افزون‌براین، پژوهشگران به جای دنبال‌کردن یک گروه از افراد در طول زمان، گروه‌های سنی مختلف را با یکدیگر مقایسه کردند. این محدودیت‌ها ممکن است بر تفسیر نتایج اثر بگذارند، اما الگوهای کلی مشاهده‌شده را تغییر نمی‌دهند.

پروفسور اندرو هورن، مدیر مرکز سلامت باروری دانشگاه ادینبرو در بریتانیا، می‌گوید این مطالعه‌ی شاخص نشان می‌دهد زنان در تمام نواحی بررسی‌شده بدن درد بیشتری از مردان گزارش می‌کنند. او افزود: «درد پیش از ۵۵سالگی، در سال‌های اشتغال، مراقبت از دیگران و باروری زنان، با بیشترین سرعت افزایش می‌یابد. این شواهد نشان می‌دهد شکاف جنسیتی در تجربه‌ی درد، پایدار و جهانی است. بااین‌حال، درد زنان همچنان بیش‌از‌حد نادیده گرفته می‌شود و به‌اندازه‌ی کافی بررسی نمی‌شود.»

هورن تأکید کرد که کاهش شکاف به جدی‌گرفتن درد زنان در مراکز درمانی، تحلیل منظم داده‌ها بر اساس جنسیت، تأمین بودجه‌ی کافی برای بررسی علل زیستی و اجتماعی تفاوت‌ها و توسعه‌ی درمان‌های متناسب با نیازهای زنان نیاز دارد.

پروفسور ربکا اسلیتر، استاد علوم اعصاب کودکان در دانشگاه آکسفورد نیز می‌گوید: «تناقض نگران‌کننده این است که زنان درد بیشتری تجربه می‌کنند، اما احتمال نادیده‌گرفتن درد آن‌ها، تشخیص دیرهنگام یا درمان ناکافی نیز بیشتر است. این مطالعه‌ی گسترده نشان می‌دهد بار بیشتر درد در زنان، در نواحی مختلف بدن و در جمعیتی بسیار متنوع از سراسر جهان، به‌طرز چشمگیری پایدار است.»